Justitie
Forensische psychiatrie is de behandeling en/of verpleging van mensen die een delict hebben gepleegd of hiervan worden verdacht. Het plegen van het delict is mede het gevolg van de aanwezigheid van een psychische stoornis.
De behandeling vindt plaats tijdens of na de uitvoering van de strafoplegging voor het delict, maar kan daarvoor ook in de plaats komen. Essentieel daarbij is de combinatie van beveiliging én behandeling.
De forensische psychiatrie onderscheidt zich van de algemene psychiatrie, doordat er een combinatie is van een zorgvraag en een beveiligingsvraag (vanuit de samenleving). Daarnaast bestaat er een nauwe en complexe relatie met Justitie.
DBBC bekostiging
Binnen de forensische zorg -in strafrechtelijk kader- wordt gewerkt met DB(B)C’s.
TBS
De vorm die het meest tot de verbeelding spreekt, is TBS (Ter beschikkingstelling). Een rechter legt TBS op bij delicten waar meer dan 4 jaar voor staat. Ook moet er een duidelijk oorzakelijk verband zijn tussen het delict en de psychiatrische stoornis.
Wanneer iemand TBS opgelegd krijgt, betekent dat meestal dat iemand eerst voor een aantal jaren de gevangenis in gaat om het ’vergeldingselement’ (het strafdeel) van zijn vonnis uit te zitten. Daarna wordt iemand overgeplaatst naar een Forensisch Psychiatrisch Centrum (FPC; voorheen TBS-kliniek) om daar behandeld te worden voor zijn stoornis.
Behandeling kan ook plaatsvinden in Forensisch Psychiatrische Afdelingen (FPA)
en -Klinieken (FPK). Deze zijn onderdeel van een reguliere ggz-instelling.
Overheveling
Vanaf 1 januari 2007 wordt de forensische psychiatrie in strafrechtelijk kader betaald vanuit de begroting van Justitie (voorheen: AWBZ). GGZ Nederland is actief betrokken bij deze overheveling en behartigt de belangen van de lidinstellingen, zowel op inhoudelijk als op politiek niveau.